การเคลื่อนในแม่น้ำของพระเจ้า ตอนที่2

• นมัสการเพื่อรับการฟื้นฟูใจ
• ต้องทำทุกวัน นมัสการ พักผ่อน แช่ในการทรงสถิตของพระเจ้า
• มีประสบการณ์ ตามการเคลื่อนไหวของพระวิญญาณ ในทางที่ดีอย่างมาก
• อสค 47 บอกเราว่า เราไม่ควรพอใจแค่การทรงสถิตหรือการอัศจรรย์ที่เกิดขึ้นเท่านั้น
• ต้องก้าวลงไปในน้ำลึกให้มากขึ้น
• ส่วนที่อยู่ในน้ำคือฝ่ายวิญญาณ ส่วนที่ไม่เปียกคือฝ่ายโลก คือยังยึดติดกับโลกอยู่
• ประการแรก ให้พระวิญญาณ พัดพาเราไป เราจะไม่เหนื่อย เพราะให้พระวิญญาณพัดพาเราไป
• ประการต่อมา ต้องให้แม่น้ำไหลออกไปจากคริสตจักร ไปสู่ ท้องถนน  เพื่อการเกิดดอกออกผลตามฤดูกาล 
• เรารับมาเปล่า ๆ ต้องให้ไปเปล่า ๆ
• สายน้ำเมื่อไหลไปแล้วก็จะไปบรรจบกันจากแม่น้ำสายอื่น ๆ อีก นั่นเปรียบเหมือน การฟื้นฟู ที่ไม่จบในตัวมันเอง แต่จะเคลื่อนออกไปจากคริสตจักร สู่คริสตจักร สถานที่ทำงาน ที่โรงเรียน 
• เราต้องแบ่งปันประสบการณ์และการเจิมนี้ แก่คนอื่นด้วย
• ยิ่งให้ เราจะยิ่งมีมากขึ้น 
• แม่น้ำแห่งการเจิม การสถิต การรักษา การฟื้นฟู 
• แม่น้ำเมื่อไหลไปที่ใดก็จะชำระ ที่นั่นให้บริสุทธิ์
• คนที่เคลื่อนในแ่ม่น้ำชีวิตก็จะสะอาด คือ ชำระสิ่งที่ไม่ถูกต้อง
• ต้องจำนน ต่อการเคลื่อนไหวของพระวิญญาณบริสุทธิ์
• แม่น้ำต้องขยายไปยังที่แห้งแล้ง และไปถึงผู้ที่หลงหาย
• กจ.1.8 
• จากที่สูงลงไปยังที่ลึก 
• แม่น้ำยิ่งไหลแรง การชำระยิ่งมากคือ ยิ่งการเจิมมาก และการทรงสถิตมาก
• ต้นน้ำคือ พระเจ้านั่นเอง พระวิญญาณบริสุทธิ์ 
• แต่ต้องมีคนที่คอยควบคุม คือผู้นำของเรา ผู้คอยแนะนำว่าเราจะเคลื่อนและไหลไปทางไหน
• ไหลไปตามใจเราไม่ได้ กลายเป็นน้ำท่วมไปซะ
• แม่น้ำจะไม่ไหลสะเปะสะปะ จะมีระเบียบของมันเอง 
• มันไหลไปตามแรงโน้มถ่วงโลก คือ การอยู่ยอมจำนนต่อพระกาย
• อาจดูเหมือนไม่มีระเบียบ แต่มันมีระเบียบอยู่ในตัว 
• ดังนั้น เราเป็นดินต้องเชื่อฟังช่างปั้น คือจำเป็นต้องมีต้น้ำ
• ต้องรู้ว่าเป็นแม่น้ำแบบไหน ให้เป็นไปตามพระทัยพระเจ้า
• ชีวิตเราจะเปลี่ยนไปเลย ... 
•